ettelaat newspaper

تاريخ خبر: پنجشنبه 2 مهر 1388، 5شوال1430، 24سپتامبر2009، شماره 24575پنجشنبه 2 مهر 1388، 5شوال1430، 24سپتامبر2009، شماره 24575

تصويرگري كه مي‌خواست مثل تن تن باشد

زهره نيلي

نخستين بار شعري از افسانه شعبان نژاد را تصويرگري كرده. سال‌ها از آن زمان مي‌گذرد اما خانم تصويرگر هنوز هم عاشق رنگ و شعر و تصوير است.

ليدا معتمد از جمله تصويرگران کتاب کودک و نوجوان است. کسي که تصويرگري را 10 سال پيش با کار در نشريه «کيهان بچه‌ها» و شعر «بادبادك» شعبان نژاد آغاز و تاکنون در چهار نمايشگاه گروهي شرکت کرده است. «دنياي عجيب»، عنوان تازه‌ترين نمايشگاه تصويرگري گروهي به همين نام است که معتمد سرپرستي آن را برعهده دارد و تا چهارم مهر در نگارخانه لاله برپاست. ‏

ليدا معتمد متن و تصوير را موازي يكديگر مي‌داند و مي‌گويد:

تصويرگري با نقاشي فرق دارد. تصويرگر بايد داستاني را روايت و ناگفته‌هاي آن را كامل كند. يعني تصويرگر هم مي‌تواند متني تازه و با زباني متفاوت براي خود بيافريند. به اين معني که نويسنده از کلمه‌ها استفاده مي‌کند و منظور خود را مي‌رساند اما تصويرگر از رنگ و تخيل خود بهره مي‌برد و موازي با نوشته حرکت مي‌کند.

شما دوست داريد چه داستان‌هايي را تصويرگري كنيد؟

من عاشق فانتزي و داستان‌هاي تخيلي هستم. ماجراجويي را دوست دارم. وقتي بچه بودم، ماجراهاي «تن تن» را مي‌خواندم و از ته دل آرزو مي‌كردم كه مثل او باشم. از ديدن نقاشي‌هايش لذت مي‌بردم. هنوز هم در تصويرگري، تحت تاثيراين كتاب هستم.

از دنياي واقعي خسته شده‌ايد كه عاشق خيال‌پردازي و فضاهاي فانتزي هستيد؟

هركس تعريف خود را از واقعيت و دنياي واقعي دارد. تو از کجا مي‌داني که دنيايي که در آن به سر مي‌بري واقعي است و آنچه در ذهن و خيالت مي‌گذرد، دروغ و غيرواقعي... آن هم در روزگاري كه مرز چنداني ميان واقعيت و رويا وجود ندارد و آدم‌ها اگر بخواهند مي‌توانند آرزوهاي خود را برآورده كنند.

شما از جمله تصويرگراني هستيد که از يک سو فانتزي و دنياي خيالي را بسيار دوست داريد و از طرف ديگر فکر مي‌کنيد کتاب‌هاي آموزشي، به ويژه كتاب‌هاي درسي بايد از منطق خاصي پيروي کنند؛ جمع اين دو چگونه ممکن است؟‏

در کتاب‌هاي درسي هم مي‌توان ناگفتني‌هاي متن را تصوير کرد و به تخيل خود امکان ظهور و بروز داد. براي مثال مي‌توان از شكل حيوانات براي ترسيم اعداد رياضي استفاده كرد. اما براي تصويرکردن شعر و کتاب فارسي مي‌توان از تصاوير فانتزي استفاده کرد. ‏

چرا بچه‌ها كمتر از تصاويري كه در كتاب‌هاي كودك و نوجوان منتشر مي‌شود و جايزه مي‌گيرد، خوششان مي‌آيد؟

چون فاصله ميان متن و تصوير زياد است و كودكان مفهوم و معناي تصوير را درك نمي‌كنند. ‏

يعني تصويرگران به مخاطب و به داستان توجه نمي‌كنند و كار خود را انجام مي‌دهند؟

بله. گاهي چنين اتفاقي مي‌افتد. ضعف متن، يکي از علت‌هايي است که موجب مي‌شود تصويرگر به راه خود برود و به داستان، کاري نداشته باشد. از سوي ديگر جشنواره‌هاي خارجي برخلاف ناشران ايراني که تصاوير تخيلي را نمي‌پسندند و دوست دارند که تصويرها، واقعي باشند از اين گونه کارها استقبال مي‌کنند، به خاطر همين است که بسياري از هنرمندان ايراني بهترين جوايز تصويرگري را به خود اختصاص مي‌دهند بدون آن که تصاويرشان در ايران با مخاطب کودک و نوجوان ارتباط برقرار کند.

البته خيال پردازي باعث رشد خلاقيت در بچه‌ها مي‌شود. چه اشکالي دارد که حتي در کتاب‌هاي درسي هم از تصاوير تخيلي استفاده کرد؟

کتاب‌هاي درسي، در اختيار همه بچه‌ها، کتابخوان و غيرکتابخوان قرار مي‌گيرند و جدي‌ترين کتاب‌هايي هستند که کودکان با آن سروکار دارند. قطعاً اگر اين کتاب‌ها از فضايي رنگي و فانتزي بهره ببرند، بچه‌ها را به مطالعه علاقه‌مند مي‌کنند.

چه اشکالي دارد بچه‌ها تصاويري ببينند که ميزان درک تصويري آنها را بالا مي‌برد و بر خلاقيت آنها مي‌افزايد؟ ممکن است بعضي بگويند بچه‌هاي ما با اين تصاوير ناآشنا هستند... چه اشکالي دارد ،آشنا مي‌شوند. راه بر تخيلشان نبنديم و فانتزي را وارد کتاب‌هاي درسي و دنياي کودکانه دانش‌آموزان کنيم.

‏

codex17x

page29

ارسال خبر از طريق ايميل

نسخه مناسب چاپ

PDF صفحات روزنامه